Anne Tauber worldcup parcours verkenningen in Mont St Anne

Anne Tauber, verslag twee is een verhaal wat gaat over de voorbereidingen voor een Worldcup. In dit geval die van Mont St Anne in Quebec in Canada. Verkennen, te voet en met de mountainbike. Aanpassen IVM de jetlag en zo snel mogelijk je gewone tempo hervatten om in het goede ritme te komen.

Anne Tauber MSA

Inmiddels zijn Tim, Milan en ik een beetje gewend aan het Canadese tijdschema. We zitten in de ochtend gewoon om 8 uur aan het ontbijt in plaats van om 6 uur en vallen halverwege de dag niet meer in slaap.
Tijd dus om met de echte trainingen te gaan beginnen en het parcours te verkennen!
Dit is altijd het moment waar ik het meest naar uitkijk. Ik wil graag altijd zo snel mogelijk het parcours zien zodat ik rust vind doordat ik een beetje weet wat me te wachten staat. Nou, er lag deze keer een heel uitdagend en mooi parcours op ons te wachten.

Zo’n eerste training op het parcours is altijd wel vreemd. Het gaat vooral om de beste lijnen te zoeken en te proberen. Kijken of het nog beter kan, teruglopen, iets nieuws proberen en de trucjes van andere rijders afkijken die het parcours al kennen.
Dit lijkt simpel maar door het vele op en neer lopen kost het een hoop energie. Milan en ik waren het aan het eind van de training met elkaar eens dat 1 rondje op het parcours voor vandaag meer dan voldoende was. Door de nieuwe ervaringen en alles wat je in je moet opnemen, ben je aan het eind van de training mentaal niet meer helemaal scherp. Uiteraard wilden we geen risico’s nemen zodat we zondag gewoon zonder blessures aan de start kunnen verschijnen.

Anne Tauber MSA2

De intensievere en langere trainingen volgden later. Gisteren reden we de officiële training en waren er meer rijders op het parcours. Zo kon ik meteen even kijken naar de lijnen van onze olympiërs Anne Terpstra en Rudi van Houts die ook op het parcours te vinden waren.
De training was pittig omdat ik de klimmen wat harder op fietste. En ik kan je vertellen; de klimmen voelen hier aan alsof je tegen een muur oprijdt. Het is ontzettend stijl en ook nog eens moeilijk door de scherpe haarspeldbochten die er in zitten. Ik denk dat dit het zwaarste rondje is wat ik ooit heb gereden. Geen moment krijg je rust.


Het parcours wordt eigenlijk in tweeën gedeeld door een dubbele verzorgingspost. Het eerste deel van het parcours is nog glooiend en niet heel erg moeilijk. Maar nadat je de verzorging voor de 2e keer bent gepasseerd, begint het meest uitdagende:
eerst een lange steile klim met zigzag bochten, een heftige afdaling waar je absoluut goed vooruit moet kijken en de juiste lijn moet pakken, opnieuw een zware klim in de brandende zon en vervolgens fiets je het bos in waar grote rotsblokken voor je opdoemen. Zie hier maar eens zonder fouten over heen te komen met een hartslag van 200!

Na de training is het tijd om onszelf goed te verzorgen en even te ontspannen. Een kopje koffie doet ons dan goed en in de avond samen koken en eten geeft ons gelegenheid de belangrijkste dingen door te spreken.
Wat kunnen we komende dagen nog verbeteren? Hoe veel energie heeft de training ons gekost? Hoe zien de trainingsgegevens (vermogen en hartslag) van de training er uit? Stuk voor stuk punten waar je als sporter mee bezig bent. Voor mij is het heel erg leerzaam om hier met Milan en Tim over te spreken.

Inmiddels is de rustigste dag aangebroken; twee dagen voor de wedstrijd. De benen zijn nog een beetje moe van gisteren maar staan al wel op scherp. Nu is het de kunst goed te herstellen maar niet sloom te worden.
Tijd voor een kopje koffie dus 😉

In het volgende verslag lees je hoe wij de laatste puntjes op de i zetten voor de wedstrijd.