Column: Rien van Horik blikt terug…

“Mijn eerste bijdrage begint met een terugblik naar mijn eerste jaren als omroeper bij mountainbikewedstrijden. Dat moet in het begin van de jaren negentig geweest zijn toen de toenmalige nationale kampioen Frank van Bakel in het eigen Deurnese Zandbos in actie kwam op de mountainbike. Door de successen van de eerste Olympische kampioen Bart Brentjens kwamen er steeds meer grotere wedstrijden in ons land. Regelmatig werd ik hiervoor als microfonist uitgenodigd. Toen ik de invitatie binnen kreeg voor het Europese Kampioenschap in Rhenen was ik bijzonder vereerd. Samen met wijlen Ben Roessink (wat een dictie had deze man in zijn stem) mocht ik twee dagen lang mijn stemgeluid laten horen in het recreatiegebied Kwintelooijen. Het was een loodzwaar zandparkoers op en rond het motorcrosscircuit. Organisator Hans Burgersdijk werkte met een budget van tussen de 200.000 en 250.000 gulden en rekende op zo’n 600 deelnemers. Daarbij had hij nog niet de funklassebikers geteld waarvan er in de omlijstende funklassewedstrijd meer dan 250 van start gingen. Na afloop van de huldiging kwam er een zestienjarige Brabander naar me toe die vroeg waar je terecht kon om een officiële KNWU-licentie aan te vragen. Later hebben we elkaar regelmatig tijdens huldigingen ontmoet. Zijn naam: Rudi van Houts. Duizenden toeschouwers zagen op zondag de Belg Flip Meirhaeghe de Europese titel grijpen vóór Bart Brentjens. Een maand vóór de Olympische titelstrijd in Sydney bleek dat het wel goed zat met de conditie van onze landgenoot. De winnares van de gouden medaille bij de vrouwen Laurence Leboucher heb ik nog in het Frans geïnterviewd. Van het flashinterview na afloop met de zilveren medaillewinnares Paola Pezzo (in haar landstaal) kan ik me nog vooral haar oogverblindende schoonheid herinneren…”

Rien van Horik