Column WK mountainbike Nove Mesto na Morave

Het was een feest, fantastisch, geweldig, mooie prestaties. Ook een lach en een traan, coaches en bikers in tranen, van geluk maar ook van frustratie en verdriet. Net op die belangrijke dag geen benen hebben, weg gereden worden of gewoon domme pech. Hoe wil je een WK beleven.

Vanaf de zijlijn heb ik de mogelijkheid gehad om onze vrouwen en mannen 4 dagen lang te volgen. De bondscoach en zijn assistent, de mechanieker en verzorgers. Ook zei zijn voor mij helden ( ik weet wat het inhoud ) Volledig je zelf in dienst stellen van alle rijders. Top prestatie en het heeft gedeeltelijk zichzelf uitbetaald.

Het begon nochtans in mineur met de lelijke val van Julia Boschker, zoiets bedenk je niet en is een enorme streep door een doel van een sporter. Julia heeft er goed mee om gegaan, is daar gebleven en heeft ook mede genoten van de andere prestaties. Top hoor Julia, petje af voor je.

De XCE wedstrijd ging voor alle 3 renners niet zoals ze gehoopt hadden, Jeroen van Eck gaat er in de eerste heats al uit. Klote voor je Jeroen, kan er niets anders over zeggen. Ik weet hoeveel je er voor doet. Anne Terpstra word eigenlijk min of meer uitgeschakeld door de tegenstand. Heel jammer Anne, go go go voor de volgende. Guus Olde Monnikhof gaat er in de halve finale uit door een val en kan de troost finale niet meer rijden. Heel erg jammer voor onze jongste deelnemer, hij is goed en zijn kans komt nog.

Marc Bouwmeester, een veelbelovende jonge mountainbiker maar op de een of andere manier is dit jaar het pechduiveltje zijn vriend. Toch heeft Marc een zeer goede wedstrijd gereden, op de borst kloppen mag hoor. Jens Dekker, stapt uit de wedstrijd. Veel mensen vinden er wat van ( ik ook). Toch breng ik begrip op voor zijn beslissing als ik zijn verhaal heb gehoord, en nee het is niet eenvoudig maar wel te begrijpen na zo een wedstrijd.

Milan Vader, er werd wel wat verwacht van hem. Vier weken geleden nog in de lappenmand en nu een goede prestatie neer zetten. Top hoor en niets dan respect voor zijn prestatie. Toch heb ik een kanttekening, de prestatie van David Nordemann vond ik wellicht nog van een hogere orde. Niets dan lof voor Milan, David gaat van plaats 100 naar 40 wat al een prestatie op zich is in een dergelijk top veld. Dan rijd hij lek stapt weer op rond 66 en rijd vervolgens doodleuk naar plek 30. Man dan heb je echt wat in de melk te brokkelen, respect voor beide maar David krijgt dan 2% meer.

Anne Terpstra, wat overkomt je nu. Ook hier heb ik een mening over, echt ,,,. Meer kan je er als sporter niet van vinden. Oorzaak ? who knows. Het overkomt je, net op die ene belangrijke wedstrijd. Dat er dan wat aan je gaat knagen weet ik maar al te goed, wat doe ik nu verkeerd is de eerste gedachte. Zet alles een week aan de kant, rust uit en ga dan door waar je gebleven bent. ( of zoiets )

Anne Tauber, een jonge vrouw met ballen van staal. Simpel en doeltreffend omschreven. wat me opvalt aan Anne, ze is zo overduidelijk aan het genieten van topsport vrouw zijn. Het slaat bijna over zo mooi om te zien. Met 2 benen stevig op de grond en heel realistisch kijkend naar haar wedstrijd. Weten wat je plaats is en weten wat je er voor moet doen. Duidelijk in haar wedstrijd en ik heb echt genoten van haar rijden, fouten maakt ze ook en is daarbij hard voor zichzelf. Mooi om te zien waar de verbeter punten liggen, er zit nog veel groeimarge in haar sportieve carriere.

De Elite mannen tenslotte, de laatste wedstrijd van de dag, Rudi van Houts schuift vanaf het begin als een sluipmoordenaar mee. Maakt handig gebruik van zijn jarenlange ervaring om naar voren te rijden. Rudi, ik heb met volle teugen genoten van je optreden. Je gezicht na de finish sprak geen boekdelen maar een complete encyclopedie van opluchting en geluk uit. Michiel van der Heijden, na een trubbeljaar begint het eindelijk zachtjes aan te komen. Als Michiel voorbij komt is het net een vrolijke wervelwind die in je gezicht waait. Die energieke rijstijl is een genot om naar te kijken.Alleen ken je zelf ook je zwakke punt en daar word hard aan gewerkt, starten ! Hans Becking, alles heeft Hans gegeven, meer zat er niet in. Voor mij is het genoeg, aan je rijden zie ik dat je echt je ballen af zit te draaien. Voor mij ben je net zo’n grote topper als de anderen. Meer zat er niet in en het is je zo gegund.

Een kanttekening wil ik wel plaatsen bij sommige commentaren die ik afgelopen weekend mocht ervaren. Ik ben een verslaggever, geen opinie journalist. De hele dag ben ik bezig met verzamelen van info en ik zie met eigen ogen wat er gebeurt. Waarheidsgetrouw probeer ik alles weer te geven in mijn eigen stijl van reporter zijn. Negatief moeten anderen maar zijn, positief denken is ook een attitude. Ik heb hoe dan ook genoten van iedereen in de Nederlandse selectie en ben die mensen daar ook dankbaar voor. Dat anderen denken dat je in de zak van de coach zit is hun probleem. Mijn schrijven is gebaseerd op duidelijke info en niet op aanname’s. Zelf filter ik uit wat ik nodig denk te hebben en niet wat anderen voor mij denken dat ik nodig heb.

Ik heb een duidelijke en vaak uitgesproken mening, deze is echter gebaseerd op info die ik krijg van de desbetreffende personen. Niet op iets wat ik voorbij hoor komen. Het kost erg veel moeite om te doen wat ik doe, hier ben ik 4 dagen erg druk mee geweest. Als ik iets vind probeer ik een dialoog te zoeken en waarom zoiets is, nogmaals, wat anderen voor kreten roepen is niet mijn verantwoordelijkheid. Gelukkig is de grote mate van positieve reacties ( 98%) een van mijn grote drijfveren om zo door te gaan.

Voor nu, ik ben blij dat ik kan en mag doen wat ik doe. Dankbaar zijn voor dingen is een onderdeel van acceptatie. Volgende grote doel en evenement NK mountainbike in Nieuwkuijk.

Ik eindig deze column met een foto ( in de kop van deze column ) van een topsport mens en vrouw waar ik heel veel respect voor heb, Gunn-Ritha Dahle Flesja.

Jan van Dijk